Hutje op de hei vol. 1

Vanaf de achterdeur loopt een paadje
naar mijn hutje op de hei.
Ik struin er, lees er, schrijf en mijmer,
en het is helemaal van mij.
Het heeft een voordeur met gordijntjes,
een keukentje en zelfs een bed.
En de schrijftafel der tafels
heb ik voor het raam gezet.
Het is omringd met groen en bloemen,
merels en een aanloopkater
en zo nu en dan
vaart er een zeilboot op het water
en er is nog zoveel meer
wat ik graag nog wil beschrijven.
Ik denk dus dat ik hier
nog maar eventjes moet blijven.  

Hutje op de hei vol. 2

Zoveel hashtags te volgen,
zoveel plekken om digitaal te verblijven
en dat terwijl ik me had voorgenomen
om te gaan schrijven.
Maar al die inspiratie,
die mooie en mooiere woorden,
zijn beetje bij beetje bezig
mijn passie te vermoorden.
Door al dat vergelijken
en kijken naar anderen,
willen mijn gedachten niet meer
in gedichten veranderen.
Ik trek me dus maar weer terug
in mijn hutje op de hei.
En spreek mezelf toe:
“Kappen met die onzin,
ik schrijf vooral voor mij.”